در این تحقیق طی آزمایشی تغییرات تعداد و اندازه اجسام مالپیگی کلیه بچه‌آزاد ماهیان دریای خزر
Kessler – 1877 Salmo trutta caspius در اوزان و شوری‌های مختلف آب بررسی شد. در این راستا بچه ماهیان با اوزان 2، 5، 10، 15 و 20 گرم به طور مستقیم به شوری های 0، 4، 8 و 5/12 گرم در لیتر منتقل و به مدت 120 ساعت در این شرایط نگهداری شدند. نتایج حاصل از بررسی‌های بافت‌شناسی کلیه نشان داد که تعداد و اندازه اجسام مالپیگی کلیوی با افزایش وزن افزایش و با افزایش شوری کاهش می‌یابد. ثبت درصد تلفات تا 120 ساعت مشخص کرد که بچه آزاد ماهیان دریای خزر در اوزان 2 تا 20 گرم در برابر شوری‌های آب0 تا 5/12 گرم در لیتر تلفاتی نشان ندادند که این موضوع حاکی از سازش پذیری قابل توجه آنها با تغییرات شرایط محیطی است. با توجه به هدف فرعی پژوهش حاضر یعنی تعیین وزن و شوری مناسب رهاسازی بچه آزاد ماهیان دریای خزر و نتایج حاصل از آزمایش، به نظر می‌رسد بچه آزاد ماهیان دریای خزر در اوزان 2 تا 20 گرم این توانایی را دارند که به طور مستقیم به شوری‌های 0 تا 5/12 گرم در لیتر رهاسازی شوند و به احتمال در چنین شرایطی زنده خواهند ماند. اما با توجه به اینکه رهاسازی بچه ماهیان با اوزان بیشتر همزمان با رهاسازی آنها در شوری‌های نزدیک به دریا در راستای کاهش زمان توقف بچه ماهیان در آب شیرین رودخانه‌ها و نیز کاهش بعد مسافت میان محل رهاسازی تا دریا به موفقیت فرایند رهاسازی کمک می‌کند، از این رو در جهت بهینه‌سازی فرایند مذکور می‌توان رهاسازی بچه آزاد ماهیان دریای خزر 10 گرمی را که در مقایسه با سایر اوزان مورد بررسی روند تغییرات بافتی مؤثر در تنظیم فشار اسمزی منظم‌تری را همراه با عدم بروز تلفات نشان داده‌اند، دامنه شوری‌های 8 تا 5/12 گرم در لیتر (مطابق با شوری آب مصب رودخانه تا دریا) پیشنهاد می شود.