در این تحقیق ضمن معرفی کاربرد و توانایی‌های تلفیق مدل HEC-RAS، نرم‌افزار ArcView و الحاقیه آن با نام HEC-GeoRAS، به پهنه‌بندی خطر سیل و ارزیابی خسارات وارد بر قسمت مهمی ‌از دشت سیلابی رودخانه بابلرود، پرداخته شد. بدین منظور پس از تهیه نقشه‌های 1:1000 منطقه و در نظر گرفتن 103 مقطع در طول 5/5 کیلومتر، اقدام به جمع‌آوری و تهیه اطلاعات هیدرولوژی و تعیین ضریب مانینگ به روش کاون در10 ناحیه به فواصل تقریبی500 متری شد و در نهایت با انجام یک سری مراحل و عملیات خاص، نقشه‌های سطح، عمق و سرعت سیل در 7 دوره بازگشت، 2، 5، 25، 50، 100 و 200 ساله تهیه و ضمن محاسبه خسارت وارد به شالیزا‌ر‌های محل در هر دوره‌ بازگشت، منحنی‌های تراز ـ خسارت آنها نیز ترسیم شد. نتایج به دست آمده از این تحقیق نشان داد که از کل مساحت تحت تاثیر سیل 200 ساله، 53/89 درصد آن مستعد سیل گیری توسط سیل‌های زیر 25 سال است. رابطه ترازخسارت سیل نیز نشان داد که روند افزایش خسارت در مقابل عمق سیل گیری تا عمق متوسط 28/2 متری (دوره بازگشت 25 سال) شدت به نسبت بیشتری دارد، درصورتی که در اعماق متوسط بیشتر از 28/2 متری، این روند کندتر است. همچنین از سه بازه بابلرود1، بابلرود2 و سجادرود، بازه بابلرود1، بیشترین عمق متوسط سیل گیری را دارد و سرعت سیل در بازه‌های بابلرود1 و2 بیشتر از بازه سجادرود است.