برای ارزیابی و تهیه نقشه وضعیت بیابان زایی ، مدلهای مختلفی ارائه شده است.در این تحقیق با استفاده از روش مدل مدالوس تغییر یافته (3) وضعیت فعلی بیابان زایی ( با تأکید برفرسایش بادی ) در منطقه فخرآباد – مهریز بررسی شد. بدین منظور ، امتیاز دهی به چهار شاخص بیابان زایی معرفی شده است در این مدل امتیاز داده شده و لایه های اطلاعاتی مربوط به این شاخص ها تهیه شد.این لایه ها عبارتند از :
1- لایه اطلاعاتی مدل فرسایشی بادی IRIFR ،این لایه ازسه کلاس ،شدید (27958 هکتار ) ، متوسط ( 28628 هکتار ) و کم ( 33330 هکتار ) تشکیل شده است ؛ 2- لایه اطلاعاتی تعداد روزهای با شاخص توفانی گرد و خاک ( DSI) ، این لایه اطلاعاتی ازدوکلاس کم ( 82354 هکتار) و متوسط ( 7545 هکتار ) تشکیل شده است؛ 3- لایه اطلاعاتی درصد تراکم پوشش غیر زنده در سطح خاک ( MC) ، این لایه اطلاعاتی از سه کلاس ، شدید ( 26331 هکتار ) ، متوسط ( 31412 هکتار ) و کم ( 32165 هکتار ) تشکیل شده است؛ 4- لایه اطلاعاتی مقاومت فشاری خاک ، این لایه اطلاعاتی نیز از سه کلاس ، زیاد ( 7565 هکتار ) ، متوسط ( 49024 هکتار ) ، و کم ( 33327 هکتار ) تشکیل شده است . در نهایت میانگین هندسی ارزشهای 4 لایه اطلاعاتی مذکور محاسبه شد و با کلاسه بندی نقشه حاصله ، نقشه وضعیت فعلی بیابان زایی منطقه مورد مطالعه بدست آمده است.نتایج حاصل از این ارزیابی را می توان به این ترتیب بیان کرد : از کل منطقه مورد مطالعه (89916 هکتار )، 44640 هکتار ( 54/49% ) در کلاس شدت بیابان زایی کم ، 37648 هکتار( 76/41%) در کلاس بیابان زایی متوسط و 7628 هکتار ( 38/ 8 % ) در کلاس بیابان زایی شدید قرار می گیرد.