بخش مرکزی منطقه حفاظت شده سفیدکوه با وسعتی در حدود 10000 هکتار در فاصله طول جغرافیایی و عرض جغرافیایی واقع شده است. پوشش گیاهی منطقه بر اساس مکتب (Zygmatist) Braun - Blanguet مورد مطالعه قرار گرفت و طی آن , 18 جامعه و 6 زیر جامعه بر پایه تجزیه وتحلیل داده های جامعه شناسی گیاهی به روش های FCA و HAC تشخیص داده شد. این جوامع جنگل استپی به رده Quercetea persicae و راسته Quercetahia persicae تعلق دارند. جوامع زیر بخش اعظم پوشش طبیعی منطقه مورد مطالعه را تشکیل می دهند :
Quercetahia persicae ,Amygdaletum orientalis , Poligono Luzuloidis-Astragaletum strictifolii,Lonicero nummulariifoliae-Amygdaletum orientalis , Phlomido olivieri-Ferulaginetum anagulatae, Astragalo microphysae – Acantholimentum aspadani , Astragalo nervistipuli-Daphnetum mucronatae
پراکنش جوامع گیاهی منطقه اساساً تحت تاثیر عوامل توپوگرافیکی شامل ارتفاع از سطح دریا , جهت و میزان شیب و عوامل خاکی از جمله عمق و بافت قرار دارد. به طور کلی , این عوامل موجب استقرار اجتماعات گیاهی در نوارهای ارتفاعی و شیب های مختلف شده اند.
عصری، یونس و مهرنیا، محمد. (1380). بررسی جوامع گیاهی بخش مرکزی منطقه حفاظت شده سفیدکوه. (e13201). مجله منابع طبیعی ایران (منتشر نمی شود)، 54(4)، e13201
MLA
عصری، یونس، و مهرنیا، محمد. "بررسی جوامع گیاهی بخش مرکزی منطقه حفاظت شده سفیدکوه" .e13201 ، مجله منابع طبیعی ایران (منتشر نمی شود)، 54، 4، 1380، e13201.
HARVARD
عصری، یونس، و مهرنیا، محمد. (1380). 'بررسی جوامع گیاهی بخش مرکزی منطقه حفاظت شده سفیدکوه'، مجله منابع طبیعی ایران (منتشر نمی شود)، 54(4), e13201.
CHICAGO
عصری، یونس و مهرنیا، محمد، "بررسی جوامع گیاهی بخش مرکزی منطقه حفاظت شده سفیدکوه." مجله منابع طبیعی ایران (منتشر نمی شود)، 54 4 (1380): e13201,
VANCOUVER
عصری یونس، مهرنیا محمد. بررسی جوامع گیاهی بخش مرکزی منطقه حفاظت شده سفیدکوه. مجله منابع طبیعی ایران (منتشر نمی شود). 1380;54(4):e13201.