بخش مرکزی منطقه حفاظت شده سفیدکوه با وسعتی در حدود 10000 هکتار در فاصله طول جغرافیایی و عرض جغرافیایی واقع شده است. پوشش گیاهی منطقه بر اساس مکتب (Zygmatist) Braun - Blanguet مورد مطالعه قرار گرفت و طی آن , 18 جامعه و 6 زیر جامعه بر پایه تجزیه وتحلیل داده های جامعه شناسی گیاهی به روش های FCA و HAC تشخیص داده شد. این جوامع جنگل استپی به رده Quercetea persicae و راسته Quercetahia persicae تعلق دارند. جوامع زیر بخش اعظم پوشش طبیعی منطقه مورد مطالعه را تشکیل می دهند :
Quercetahia persicae ,Amygdaletum orientalis , Poligono Luzuloidis-Astragaletum strictifolii,Lonicero nummulariifoliae-Amygdaletum orientalis , Phlomido olivieri-Ferulaginetum anagulatae, Astragalo microphysae – Acantholimentum aspadani , Astragalo nervistipuli-Daphnetum mucronatae
پراکنش جوامع گیاهی منطقه اساساً تحت تاثیر عوامل توپوگرافیکی شامل ارتفاع از سطح دریا , جهت و میزان شیب و عوامل خاکی از جمله عمق و بافت قرار دارد. به طور کلی , این عوامل موجب استقرار اجتماعات گیاهی در نوارهای ارتفاعی و شیب های مختلف شده اند.
عصری,یونس و مهرنیا,محمد . (1380). بررسی جوامع گیاهی بخش مرکزی منطقه حفاظت شده سفیدکوه. (e13201). مجله منابع طبیعی ایران (منتشر نمی شود), 54(4), e13201
MLA
عصری,یونس , و مهرنیا,محمد . "بررسی جوامع گیاهی بخش مرکزی منطقه حفاظت شده سفیدکوه" .e13201 , مجله منابع طبیعی ایران (منتشر نمی شود), 54, 4, 1380, e13201.
HARVARD
عصری یونس, مهرنیا محمد. (1380). 'بررسی جوامع گیاهی بخش مرکزی منطقه حفاظت شده سفیدکوه', مجله منابع طبیعی ایران (منتشر نمی شود), 54(4), e13201.
CHICAGO
یونس عصری و محمد مهرنیا, "بررسی جوامع گیاهی بخش مرکزی منطقه حفاظت شده سفیدکوه," مجله منابع طبیعی ایران (منتشر نمی شود), 54 4 (1380): e13201,
VANCOUVER
عصری یونس, مهرنیا محمد. بررسی جوامع گیاهی بخش مرکزی منطقه حفاظت شده سفیدکوه. مجله منابع طبیعی ایران (منتشر نمی شود). 1380;54(4):e13201.