حوزه آبخیز, یک هیدروسیستم متشک از واحدهای هیدرولوژیک مختلف به هم است که نسبت به بارش ورودی واکنش نشان می دهد. ابعاد هیدروگراف روناب خروجی , نشان دهنده شاخص کمی و نهایی عکس العمل حوزه در قبال بارش ورودی به آن است و شناخت روابط موجود بین بارش – روناب , یکی از مباحث مهم علم هیدرولوژی است. به منظور بررسی میزان کارایی هیدروگراف های واحد کلارک , ناش, اشنایدر , SCS , مثلثی و سانتاباربارا در حوزه های آبخیز شمال کشور و برآورد هیدروگراف روناب خروجی , چهار حوزه با خصوصیات مختلف انتخاب گردیدند. برای حوزه های مورد مطالعه 10 واقعه متناظر باران – روناب انتخاب و برای هر مطالعه ,هیدروگراف روناب خروجی به وسیله روش های فوق محاسبه گردید.
مقایسه هیدروگراف های محاسبه ای حاصل از مدل های مورد تحقیق و هیدروگراف های مشاهده ای وقایع انخابی نشان می دهد که برای حوزه معرف کسیلیان با مساحت 78/68 کیلومتر مربع, مدل سانتاباربارا, و برای حوزه های کسیلیان – شیرگاه و قرآن طالار با مساحت های 341 و 403 کیلومتر مربع , روش اشنایدر دارای کمترین مقادیر میانگین خطای نسبی و میانگین توان دوم خطاست. برای حوزه طالار با مساحت 1772 کیلومتر مربع نیز روش مثلثی دارای کمترین مقدار میانگین خطای نسبی و روش سانتاباربارا دارای کمترین مقدار توان دوم خطاست.